آخرین نوشته ها

جزئیات حسابتان را فراموش کرده اید؟

دی در آیینه ی عمارها

توسط / چهارشنبه, ۰۸ دی ۱۳۹۵ / منتشر شده در بخش ایثاروشهادت, درد و دل نویسنده, عکس, همه

img_20161228_225236

.

مکه – به وقت حیات رسول الله

یاسر و سمیه -که چندی قبل از یمن قصد مکه کرده بودند-در رکاب محمّد امین(ص)و در زیر سیاهی تازیانه کفار مکه جان سپرده اند. حالا عمّار، تنها در خانه نشسته است. با گلویی پر از بغض، مشتی به هم فشرده شده و عزمی جزم.
عمار مردتر از آنست که با این طوفان ها بلغزد و مسیرش را از محمّد(ص)جدا کند.
عمّار حالا یَلِ رفنای یاسر است که میخواهد قربهً الی الله، پای در رکاب جهاد فی سبیل الحق کند.
پیامبر(ص) در وصف عمار فرموده است که او یکی از چهار نفریست که بهشت شوقشان دارد !

مدینه – به وقت شهادت رسول الله
نفس های معطر پیامبر از حیات دنیا به یغما رفته است و عمار بار دیگر دارد طعم تلخ یتیمی را زیر زبانش مزمزه میکند.
در آن روزهای بی پدری، حق را پیامبر به عمار آموخته بود و حالا …
حالا پیامبر نبود و علی بود !
عمار شمشیرش را برای علی تیز و قلبش را به عشق علی زقیق کرده است !
او به شرطه الخمیس می پیوندد و بر سر علی،با علی پیمان جان بسته است. لشکر خوب میداند که عمار، قلب سپاه است.
و چون پیامبر حق و عمار را جدانشدنی خوانده بود، هرکجا که در بحران فتنه ها امر بر مردمان مشتبه میشد، نگاه ها به سمت عمار بود. راه روشن، راهی بود که عمار با تاسّی بر راه علی میرفت!

طهران – زمستان ۱۳۸۸خورشیدی
عصر عاشورا
چند روزی از دی گذشته است. طهران در آتش فتنه سوخته. خیابان های شهر زیر تانک های رسانه های غربی-آمریکایی گیر افتاده است. از خرداد تا دی ماه، ندای “اَینَ عَمّار” سید علی مان  در گوش ها مانده و حجم غیرت در قلب جماعت انقلابی ایران سنگینی میکند.
آسمان طهران این بار نه بخاطر وارونگی دما،که از سیاهی سنگین سایه بحرانی مخوف، غبار آلود است. تمییز حق و ناحق دشوار است و معرکه، عمار می طلبد.
لاشه سوخته یک اتوبوس مسافربری در یک خیابان عریض ، پسر بسیجی که در صورتش از برخورد باتوم ها به بنفشی میزند و شعله های آتش که از باک بنزین خودروها زبانه میکشند
خوب گویای فتنه اند
اما حساب، حساب سیاست نیست! حساب هتک حرمت ساحت سرخ حسین است!
مگر میشود عاشورا باشد و عده ای نام و یاد حسین را در زیر روبنده های سبزشان مستتر کنند؟ کف بزنند و هلهله کنند؟ مگر میشود عده ای در سیاهی حرمت نهضت حسین را بشکنند و جماعت ساکت بمانند؟

طهران – نهم دی۱۳۸۸
روز، روز رجز خوانی شرطه الخمیس سید علی است!
مردم با مشت های گره کرده به خیابان آمده اند
پرشور ، حماسه ساز ، عمارگونه ،‌لبیک یا حسین خوان‌، بر لبانشان هم نغمه “وای اگر خامنه ای حکم جهادم دهد” جاریست
این ، فتنه است که در برابر دندان های از جوشش غیرت فشرده شده مردم به زمین میفتد
و عروسک خیمه شب بازی سبز‌پوش  از صحنه کنار میرود و ستاره های آبی رنگ پرچم آمریکا از آستین کارگردان تئاتر بیرون میزند.
نهم دی روز امداد الله است بر بحران ۸۸
این ، عمارهای انقلابند که نهم دی را در تقویم شمسی  ماندگار کرده اند.
فتنه خاموش شده است اما نهم دی باقیست.

پاسخ دهید

*

بالا